
Ressorças
Ressources
PREMSA
Anem Occitans !
Revista trimestrau de l’Institut d’Estudis Occitans
Aquò d’aquí
Lenga e païs d’oc
Camins d’Estiu
Tremestrau de l’Escòla occitana d’estiu,
Centre culturau de Picapol, 47340 Nautafaja-La-Tor
Estudis occitans, revista d’escambis e de recèrca de l’Institut d’Estudis Occitans
Semestrau de Institut d’Estudis Occitans – Paris, 8 rue de la Harpe, 75005 Paris
Jornalet
Quotidian d’informacions en linha
Lo Diari
Magazina bimestriau publicat despuish 2008 per L’IEO OPM
Lo Gai Saber
Revista trimestrala de l’Escòla Occitana creada en 1918
Paraulas
Bulletin trimestriau de la Seccion Peiregòrda de l’Institut d’Estudis Occitans
Per noste, Païs gascons,
Bulletin bimestriau de las seccions Bearn Gasconha de l’Institut d’Estudis Occitans
Reclams
Revista literària de l’escòla Gaston Febus, publicada quate còps l’an despuish 1896.

EDITORS
Association Internationale d’Études Occitanes
IEO-difusion
L’IEO es tanben dedicat a l’edicion (IEO Edicions) e a la difusion e distribucion deu libre occitan (IEO Difusion)

RESSORÇAS AUDIOVISUAUS
CIRDOC Institut Occitan de Culutra
espritoccitanie.fr
Radio de L’Ostal d’Occitània
La biaça (IEO deu Lemosin)

PEDAGOGIA

RESSORÇAS LINGÜISTICAS
VARIANTA GASCONA DE L’OCCITAN
Birabent, J.-P., & Salles-Loustau, J. (1989). Mémento grammatical du gascon. Escòla Gaston Febus Nosauts de Bigòrra.
Bouzet, J., & Saint-Bézard, M. (1963). Syntaxe béarnaise et gasconne. Marrimpouey Jeune.
Bladé, J.-F. (1867). Contes et proverbes populaires recueillis en Armagnac. A. Franck.
Chaplain, É. (2002). Dictionnaire gascon-béarnais français : ancien et moderne, 25.000 mots. Princi Negue.
Guilhemjoan, P. (2022). Diccionari etimologic de l’occitan (gascon) = Dictionnaire étymologique de l’occitan (gascon). Per noste.
Guilhemjoan, P., & Romieu, M. (2006). Nouvelle grammaire abrégée du gascon. Per noste.
Hourcade, A. (2000). Dictionnaire bilingue des expressions gasconnes. Princi Negre.
Hourcade, A., & Lafont, R. (1986). Grammaire béarnaise. Association Los Caminaires.
Massoure, J.-L., & Field, T. T. (2012). Le gascon, les mots et le système. Honoré Champion éditeur.
Morá, P. (1994). Diccionari occitan-francés segon los parlars de Gasconha. Princi Negre.
Moureau, P., & Chaplain, É. (2011). Diccionari gascon-francés = Dictionnaire français-gascon : suivant les parlers maritimes. Editions des Régionalismes.
Nariòo, G., Grosclaude, M., & Guilhemjoan, P. (2012). Dictionnaire français-occitan, gascon (3e éd. revue et corrigée.). Per noste.
Petit dictionnaire français-occitan (Béarn). (1984). la Civada Per Noste.
Romieu, M., & Bianchi, A. (2005). Gramatica de l’occitan gascon contemporanèu. Presses universitaires de Bordeaux.
Roques, G. (1993). Vocabulaire gascon-français français-gascon. C. Lacour.
Taupiac, J. (1963). La prononciation normalisée du gascon. s.n.
LO GASCON DE GIRONDA
Caudéran, H. (1861). Dialecte bordelais : essai grammatical. Auguste Aubry, libraire.
Caudéran, H. (2004). Petite grammaire du parler gascon bordelais. Princi Negue.
Dictionnaire de mots usuels français-gascon (Bazadais). (1983). Art, Culture, Tradition.
Viaut, A. (1998). L’occitan gascon du Nord-Médoc. In Écrire pour parler : Los Tradinaires (p. 93‑118). Maison des Sciences de l’Homme d’Aquitaine. https://doi.org/10.4000/books.msha.14787
Vidal, Y., Lay, R., & Viaut, A. (2000). Le parler du Bassin d’Arcachon et de ses environs : lou parla dou Bassin d’Arcachoun : lo parlar deu Bassin d’Arcachon. les Dossiers d’Aquitaine.
